صفحه شخصی امیریاشار فیلا   
 
نام و نام خانوادگی: امیریاشار فیلا
استان: اصفهان - شهرستان: اصفهان
رشته: کارشناسی نقشه برداری
شغل:  پژوهشگر ، ویراستار و روزنامه‌نگار حوزه‌ی شهر ، مهندسی و ساختمان
تاریخ عضویت:  1389/06/12
 روزنوشت ها    
 

 عکس‌هایی از بنای پیشینِ آرامگاه فردوسی پاک‌زاد بخش عمومی

16




پس از درگذشتِ حکیم ابوالقاسم فردوسی، چون متعصبان و کوردلان نگذاشتند پیکرش در گورستان به خاک سپرده شود، به‌ناچار او را در باغ خودش، درون شهر طابران توس، نزدیک به دروازه‌ی شرقی رزان به خاک سپردند. خاک‌جای او زیارتگاه اهل دانش و معرفت بود و با آن که بدسگالان و کوته‌اندیشان بارها آن را با خاک یکسان کردند، از نو ساخته می‌شد.

نخستین مقبره‌ی فردوسی را ارسلان جاذب، سپهدار توس بنا کرد. صد سال پس از درگذشت فردوسی، در سال ۵۱۰، نظامی عروضی گور شاعر حماسه‌سرای ایران را در باغی متعلق به خود شاعر زیارت کرد، و 600 سال بعد هنگامی که عبیدخان ازبک به تیشه‌ی تعصب آن را ویران کرده بود، قاضی نورالله شوشتری به شرف زیارت آن نائل آمد.

بعدها در سال ۱۳۰۲ قمری که میرزا عبدالوهاب‌خان شیرازی نصیرالدوله (آصف‌الدوله) والی خراسان بود، به دستور آن مرد ادب‌دوست، گورجای فردوسی به قرائن و آثار و علائمی، در باغی درون توس تعیین و بنایی آجری بر آن ساخته شد.

پس از جنگ اول جهانی که شور و احساسات ملی در ایران بالا گرفته بود، در مجامع و مطبوعات، قدرشناسی از فردوسی و لزوم بنای شایسته‌ای بر سر خاک او مطرح شد. از آن میان، ملک‌الشعرا بهار که توس را زیارت کرده و تنها سکویی بی‌سقف و دیوار به‌جای بنای آصف‌الدوله یافته بود، به سال ۱۲۹۹ در هفته‌نامه‌ی «نوبهار» خود، مقاله‌ای در لزوم بنای آرامگاه نوشت.

آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی تا سال 1301 خورشیدی از بنایی درخور شأن و جایگاهِ این شاعر بلندآوازه برخوردار نبود. آرامگاه امروزیِ فردوسی پاک‌زاد در دو مرحله، نخست در زمان پهلوی اول، و سپس در زمان پهلوی دوم به شکل امروزی ساخته شد.

پس از پایه‌گذاریِ انجمن آثار ملی در سال ۱۳۰۱ خورشیدی، کوشش‌هایی برای ساختن آرامگاه فردوسی آغاز شد. در سال ۱۳۰۵ گروهی از طرف انجمن برای تعیین محل دقیق آرامگاه و تهیه‌ی طرح آن، از تهران به توس رفتند.

آندره گدار، رییس اداره‌ی باستان‌شناسی، مقبره را به شکل اهرام مصر طراحی کرده بود و ساخت این طرح تا مراحل آغازین هم پیش رفته بود؛ ولی با مخالفتِ زنده‌یاد فروغی، این طرح تخریب شد تا به جای آن مقبره‌ای به سبک ایرانی هخامنشی ساخته شود.

طراحی این مقبره بر عهده‌ی مرحوم حسین لرزاده گذاشته شد. اشعار کتیبه‌ها نیز به خط استاد عمادالکتاب نوشته و سپس بر سنگ‌های نما انتقال داده شد.

آغاز ساختِ آرامگاه سال ۱۳۱۱ بود و در مدت ۱۸ ماه به پایان رسید و برای جشن هزاره‌ی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شد.

مساحت ساختمان ۹۴۵ مترمربع بود و بهترین سنگ‌تراش‌ها صحنه‌هایی از شاهنامه را بر دیوارهایش حجاری کردند؛ اما از آن رو که در طراحی بنا محاسبات فنی دقیق و لازم انجام نگرفته بود، به‌ویژه به‌سبب محاسبه نشدنِ مقاومت خاک و مصالح پی، ساختمان آرامگاه از همان سال‌های نخست، شروع به جذب رطوبت و نشست کرد.

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

سرانجام به دستور انجمن آثار ملی، در سال ۱۳۴۳ بازسازی این بنا با نظارت مهندس هوشنگ سیحون آغاز شد و در سال ۱۳۴۷ به پایان رسید.

بنای پیشین دارای نمای بیرونی شبیه به بنای کنونی بود، اما درون آن کوچک‌تر و کم‌عمق‌تر و دارای دو ورودی کم‌پهنای شرقی و غربی بود. بنای کنونی، که کوشش شده در ظاهر کاملاً شبیه به بنای پیشین باشد، دارای 900 مترمربع سطح زیربنا، و ساخته‌شده از بتن و سنگ و کاشی‌ست.

بخش فوقانی بنا، که در اجرای آغازین توپر بود، این بار میان‌تهی ساخته شد. سقف درونیِ آن هم با کاشی‌کاری معرق و متأثر از عناصر تزیینی دوره‌ی هخامنشی و عصر فردوسی روکاری شد. دیوارهای آن نیز سراسر با سنگ‌هایی از منطقه‌ی توس نماسازی شد؛ به گونه‌ای که هیأت کلی آن، بنای آرامگاه کوروش بزرگ در پاسارگاد را تداعی می‌کند.

باغ و آرامگاه فردوسی امروزه نزدیک به 6 هکتار مساحت دارد و دربردارنده‌ی یک موزه و یک کتاب‌خانه است. این مجموعه سالانه بیش از یک‌میلیون گردشگر و شیفته‌ی فردوسی را به سوی خود می‌خواند و می‌کشاند.  

آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی در سال 1354 از سوی وزارت فرهنگ و هنر، با شماره‌ی 1176 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

 

 

 

برگرفته از : سه مطلب از وبگاه «همشهری‌آنلاین»


یکپارچه‌سازی، ویرایش و بازتنظیم : امیریاشار فیلا

 


 

یکشنبه 1 مرداد 1391 ساعت 10:27  
 نظرات    
 
رحیم خورشیدی 19:30 یکشنبه 1 مرداد 1391
0
 رحیم  خورشیدی
یاد بزرگ مرد ایرانی گرامی باد
مائده علیشاهی 19:34 یکشنبه 1 مرداد 1391
0
 مائده علیشاهی
بسیار عالی ی ی ی بود آقای مهندس
سپاس فراوان...
محسن نیک 17:45 دوشنبه 2 مرداد 1391
0
 محسن نیک
ممنون مهندس عزیز
م افتخاری 13:16 سه شنبه 3 مرداد 1391
0
 م افتخاری
سپاس
آیدا شیرانی 14:53 چهارشنبه 4 مرداد 1391
1
 آیدا شیرانی
نمیدونستم اولش آندره گدار آرامگاه رو هرمی طراحی کرده بوده
واقعا برام جالب بود
در ضمن این که سعی کردن بازسازی سال 1343 ظاهرش شبیه بنای قبلی باشه نشون میده مهندس سیحون چه معمار فروتن و افتاده و بی ادعایی بودن
مرسی
محسن سمیعی 01:11 یکشنبه 8 مرداد 1391
2
 محسن سمیعی
سلام،
از منبع خبر (همشهری آنلاین) تعجب میکنم!
البته حسن نیت آقای امیریاشار جای ستایش داره.
طراحی و اجرای آرامگاه فردوسی، بین سالهای 1305 تا 1313 داستان پر ماجرایی داره که توضیحش در اینجا نمی گنجه.
طرح این بنا متعلق به ((کریم طاهرزاده بهزاد)) میباشد و حسین لرزاده مجری اون بوده.
گفته میشه کسی که به طرح ((آندره گدار)) معترض میشه حسین لرزاده بوده. (محسن فروغی در آن زمان جهت تحصیل در پاریس به سر میبرده)
بعدها به دلیل آسیبها و خطرات ناشی از رطوبت خاک، هوشنگ سیحون، تغییراتی در جهت مرمت، سبک سازی، و الحاقات فضایی، انجام داده اند.
امیریاشار فیلا 12:54 دوشنبه 9 مرداد 1391
1
 امیریاشار فیلا

آقای مهندس سمیعی، همکار ارجمند،
از شما بابت اظهار لطف و روشنگری‌تان سپاسگزارم.
به هر حال، گاه در انتقال آگاهی‌ها و اطلاع‌رسانی وبگاه‌های به‌نسبت معتبری مانند «همشهری آنلاین» نیز احتمالِ ورود خطا و نادرستی هست؛ اما آنچه مهم و اصولی‌ست، همین است که اشخاصی همچون جناب‌عالی با موضوع مسئولانه برخورد کنند و کاستی‌ها و نادرستی‌های مطالبِ نقل‌شده را یادآوری کنند.

با سپاس دیگربار از شما، خواهشمندم برای تکمیل روشنگری ارزشمندتان و بهره‌گیریِ بیش‌تر من و دیگر دوستان، نام و مشخصاتِ منبع یا منابعی را که آگاهی‌های تصحیح‌شده را بر پایه‌ی مطالب آن‌ها یادآوری کرده‌اید، بفرمایید.
محسن سمیعی 23:28 سه شنبه 10 مرداد 1391
3
 محسن سمیعی
انجمن آثار ملی، طرح چهارتن از معماران (آرشیتکت) رو بررسی میکنه.
این چهارنفر، آندره گدار، هرتسفلد، نیکلای مارکف، و کریم طاهرزاده بودند.
همونطور که گفتم انتخاب و اجرای طرح فرازونشیب بسیاری رو سپری میکنه که پیشنهاد میکنم برای آگاهی بیشتر به منابع رجوع کنید.
در جایی خوندم که حسین لرزاده پس از دیدن طرح اجرا شده ی آندره گدار، مراتب اعتراضش حتی به دربار رضاشاه هم میرسه، که البته منبعی برای این مطلب جهت وثوق کامل ضمیمه نشده بود.
و در نهایت طرح کریم طاهرزاده بهزاد با اقتباس از آرامگاه کورش، اجرا میشه.
منابع زیادی هست که میتونید به اونها مراجعه کنید از جمله : ((معماری معاصر ایران در عصر پهلوی، پرویز رجبی))، که نایابه، ((معماری معاصر ایران، امیر بانی مسعود)) و کاملترین منبع در این مورد ((معماری دوران تحول، کریم طاهرزاده بهزاد، تالیف بیژن شافعی و دوتن از همکاران)) که در کتابخانه ها و کتابفروشی های تخصصی معماری موجوده.
امیریاشار فیلا 03:13 چهارشنبه 11 مرداد 1391
0
 امیریاشار فیلا

سپاسگزارم آقای مهندس سمیعی.
به گمانم بتوانم کتاب نایابِ زنده‌یاد پرویز رجبی را از کتاب‌خانه‌ی دانشگاه هنر اصفهان امانت بگیرم و بخوانم.
لطف کردید دوست ارجمند.
امیریاشار فیلا 03:45 دوشنبه 7 بهمن 1392
0
 امیریاشار فیلا

یک بازی ایرانی علمی ـ تخیلی با داستانی الهام‌گرفته از شاهنامه
به بازار بازی‌های رایانه‌ای راه می‌یابد


بازی علمی ـ تخیلی «جنون سیاه : تله» با داستانی سراسر ایرانی و برگرفته از اسطوره‌ی کهن ضحاک در شاهنامه‌ی فردوسی، سال آینده به بازار بازی‌های رایانه‌ای کشور راه می‌یابد.

به گزارش خبرنگار مهر، بازی «جنون سیاه : تله» از ساخته‌های بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای است که 70درصد از پله‌های تولید آن پیموده شده و قرار است سال 93 در بازار بازی‌های رایانه‌ای در دست‌رس خریداران باشد. این بازی در قالب سبک سوم شخص تیرانداز و گونه‌ی (ژانر) اکشن وحشت ساخته شده است.

ژانر علمی ـ تخیلی و وحشت از گونه‌های دیگرگونه و پرکشش در جهان بازی‌سازی به شمار می‌رود و به خاطر نیاز به توانِ هنری و فنی بالا، گسترش آن‌ها چندان آسان نیست؛ با این همه، اکنون بازی‌های بسیاری از این گونه در کشور در دست ساخت است.

بازی رایانه‌ای «جنون سیاه : تله» به طراحی هادی جعفری منفرد و با پشتیبانی بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای در شرکت فن‌آوران توسن‌گام در دست تولید است و میانه‌ی سال آینده در شبکه‌ی پخش گذاشته می‌شود.

این بازی داستانی سراسر ایرانی دارد که برگرفته از اسطوره‌ی کهن ضحاک در شاهنامه‌ی فردوسی است. در واقع «جنون سیاه : تله» روایتی نو از مفاهیم نهفته در آن اسطوره‌ی کهن است که در فضایی علمی ـ تخیلی در آینده رخ می‌دهد.

عنصر "داستان" در این بازی بسیار بیش‌تر از اندازه‌ی معمولِ دیگر بازی‌های ساخته‌شده مورد توجه بوده و این روند از گستردگی بازی‌نامه آشکار است.

داستان «جنون سیاه : تله» که در آینده‌ای نامعلوم رخ می‌دهد، حکایت پلیس جوانی است که در یکی از روزهای عادی کاری‌اش، ناگهان با پدیده‌ای شگفت و موجوداتی ناشناخته روبه‌رو می‌شود که حاصل نبوغ دانشمندی شیطان‌صفت‌اند. این داستان از یک سو چشم به آینده‌ای تاریک برای جهان، و از سوی دیگر نگاهی به اسطوره‌های کهن و باستانی دارد.

«جنون سیاه : تله» با دارا بودنِ نزدیک به 10 ساعت گیم‌پلی، تجربه‌ای تازه از بازی‌های ایرانی را در برابر مخاطبانش گذاشته و بازیکنان در این گیم ایرانی با محیط‌هایی متنوع و خیره‌کننده روبه‌رو می‌شوند.



برگرفته از :

خبرگزاری مهر
امیریاشار فیلا 13:46 یکشنبه 3 خرداد 1394
0
 امیریاشار فیلا

khorramshahr Ferdowsi
امیریاشار فیلا 18:28 پنجشنبه 1 مرداد 1394
0
 امیریاشار فیلا


محمودخان اسکندری، استاد بزرگ آوازهای مقامی شاهنامه درگذشت

استاد محمودخان اسکندری کشکولی، از هنرمندان بزرگِ مقام‌های آوازیِ شاهنامه‌خوانی و نی‌لبک قشقایی، نیمروز چهارشنبه، ۳۱ تیرماه به‌علت نارسایی ریوی چشم از جهان فروبست. او که به سال 1307 خورشیدی زاده شده بود، شاهنامه‌خوانی را از استاد لشگری و اسفندیاری (اهل دشتستان) و محمدقلی خورشیدی آموخت. او با استادانی همچون حبیب‌خان گرگین‌پور، استاد نکیسا و تهمورث‌خان کشکولی همکاری کرد و در بسیاری از جشنواره‌ها و کنسرت‌ها، مانند برنامه‌ی یادمان استادان موسیقی قشقایی برای عاشیق‌اسماعیل در تالار رودکی حضور یافت ...

متن کامل خبر


استاد محمودخان اسکندری